Emek verilmeden ,bedel ödenmeden elde edilen birçok şeyi insanlar  ya’ haydan gelen huya gider misali harcamış  ya da üzerine herhangi bir artı değer katmadan ‘küçük olsun benim olsun  misali elde tutulmaya çalışmıştır.

Türkiye Cumhuriyetinin durumu da ikinci seçenektekini andırır. Osmanlının devasa toprağından ,-gönüllü dağıtsan bile elde o kadar kalır- geriye kalan mirasına yine Osmanlının yönetim erkinden M.Kemalin akıllıca hamlelerle sahip çıkmıştır.Elde etmek için anlatıldığı gibi büyük mücadele ,yapılandırmada da büyük devrimler yapılmamıştır.yapılan elde tutmak için üretilen yeni bir tarih,yeni bir kimlik,yeni bir ideolojidir.Yeni tarih yazılırken Osmanlının birçok padişahı tu kaka edilip ünlü ve tanınan padişahlar sahiplenilmiştir.Fatih,Yavuz ,Kanuni,Beyazıd.gibi. Tarih yazımında da aynı ironik durumu görürüz.Küçük muharebeler ;meydan savaşı , karşı tarafın geri çekilmeleri zafer olarak nitelendirilmiştir. Bir Osmanlı savaşı olan Çanakkaleye  adeta Cumhuriyetin çimentosu görevi verilmiştir.Her yıl Çanakkale anmaları ile adeta Cumhuriyet yeniden kurulur.

Osmanlının yaptığı olumsuzluklar sözkonusu bile olmamıştır.Ya tümden inkar edilip yok sayılmış ,ya da Osmanlının yaptığıdır deyip işin içinden çıkılmış.Ermeni soykırımı gibi.

Anadoluda yaşayan halklara kalan bu mirastan ne yazık ki herkese eşit yararlanmamadığı gibi her türlü hak arama zorla bastırılmış bu kesimlere olmadık yaptırımlar uygulanmıştır.Kürt isyanları,zorla iskanlar ,Rumların müsaderesi,varlık vergileri Ermeni mallarına el koyma vb. gibi